De 7 beste gitaarversterkers

Voor een woonkamer of slaapkamer is 10 tot 20 watt ruim voldoende, zeker bij een transistorversterker. Bij buizen ligt dat lager: een buizenamp van 15 watt komt pas tot leven op een volume dat thuis al aan de harde kant is. Ga je ook repeteren met een drummer, reken dan op 30 watt of meer.

Voor akoestisch werk zoek je een versterker die je klank zo min mogelijk kleurt, dus een schoon transistor- of digitaal model met een neutrale toonregeling. Modellen met een aparte microfooningang zijn handig als je tegelijk zingt. Een amp die vooral om zijn overdrive gekocht wordt, is voor akoestische gitaar juist de verkeerde keuze.

Een gitaarversterker bestaat uit drie delen. De voorversterker maakt het zwakke signaal van je elementen klaar voor de rest van de keten, en daar zitten je EQ, volume en gain. De eindversterker maakt dat signaal sterk genoeg om luid te klinken, wat je met de master regelt. Daarna gaat het geluid door de speaker, die in dezelfde kast zit bij een combo en apart staat bij een stack.

Buizenversterkers gebruiken lampen, transistormodellen gebruiken halfgeleiders. Lampen sturen mooier over en maken die typische elektrische gitaarklank; transistors blijven langer schoon en gaan minder snel stuk, wat ze populair maakt bij bassisten en toetsenisten. Lampen vervangen kost geld, maar een buizenamp laat zich wel makkelijker repareren dan een transistorversterker.